در سال ۱۹۳۷، رژیم نازی دو نمایشگاه در مونیخ برگزار کرد: یکی برای بدنام کردن «هنر منحط» (که به طور سیستماتیک آن‌ها را غارت و نابود می‌کردند) و دیگری که شخصاً توسط هیتلر سازماندهی شده بود، برای تجلیل از «هنر کلاسیک». این مستند جذاب و همه‌جانبه، رابطه پیچیده نازی‌ها با هنر کلاسیک و مدرن را آشکار می‌سازد و تعداد شگفت‌انگیزی از شاهکارهای هنرمندانی چون بوتیچلی، کله، ماتیس، مونه، شاگال، رنوار و گوگن را در کنار داستان‌های انسانی از بدنام‌ترین دوران قرن بیستم به تصویر می‌کشد. فیلم «هیتلر در برابر پیکاسو» به عنوان یک داستان کارآگاهی مدرن که شیفتگی نازی‌ها به خلاقیت هنری را بررسی می‌کند، تاریخ، هنر و درام انسانی را برای خلق یک تجربه سینمایی فراموش‌نشدنی با هم ترکیب می‌کند.